برایم

                                   به جای چراغ

                                                    کمی آسمان بیاور!

                 و هزاران عاشق!

                       رفت

                              تا

                               دنیای جدیدی را تجربه کند!

            از انسانیت خواهم ساخت

                                               برای

                                                      رسیدن به خدا !

       کلیسا هم

                   خودش را

                              در آب

                                      به خدا

                                              نزدیکتر می بیند!

                      باز

                         تو سلطان جنگلی!

            برای یک دنیا عشق!

                                  همین کافی نیست؟!

                                  فقط

                                       از زیر زمین

                                                      تا

                                                          روی زمین!

از غم هجر روی تو ، رفته ز کف قرار دل
گر ننماییم تو رخ ، وای به حال زار دل
نیست شبی که تا سحر ، خون نفشانم از بصر
زآن که غم فراق تو ، کرده تمام کار دل

برای اویی که می ستایمش!

                   و برایم

                           کمی

                                  فقط کمی

                                            "مرگ" بنواز!

مرا به جای بوف کور از کتابخانه بردارید و بخوانید!

آیینه عشق گذران است

ای پناه هوس مردهای شب

همیشه گریه به دل، خنده به لب

غمگینم از غم و غصه ها تو

همدم آدم های بدون دل

نفس گرم تو از شعله دل

غمگینم از غم و غصه ها تو

                                 که  حتی  شب ها  هم

                                                     به  چهره  ماه  نمی نگرد!

                     یا شنا یاد بگیری

                                               یا پرواز!

                        بدون گل

                                         زیبا نیستی!

                    این بار

                         نوبت کداممان است؟

                                                      من

                                                              یا

                                                                تو ؟

                     از دنیا

                           دیگر چه می خواهی ؟

                چه راحت

                      در اجتماع

                                  نابود می شوند!

                به جای سکوت

                                   فریاد می کشیدی!

تولدت مبارک!!

               با  یک  قایق  چتری  نیز

                              می توانی  خود  را  به  ساحل  برسانی!

می خواهی

          بازیگر   زندگی   باش

                         یا

                             تماشاگر !

                     نظاره گر   بازی   کدام   بی پناهی   هستیم؟

                                           زندگی من

                                                  شروع می شود!

                                     تا برسم به جایی که

                                                  خطوط موازی هم به همدیگر می رسند!

                      همچون

                                 یک حبابـ !

     قصه های شهر فرنگ هم

                                        جایی

                                             زیر چتر همین آسمان است!

                               تا

                                   به  حرکت   وادارم   کند.

 از  آسمان  به  زمین  تبعید  شدم؛

و  از  زمین

به  خاک  تبعید  خواهم  شد!